На 68-м годзе жыцця памёр беларускі паэт Алесь Казека — літаратар, які значную частку сваёй творчасці прысвяціў роднай Магілёўшчыне, беларускай мове, народным традыцыям і духоўнай спадчыне краіны.
Алесь Казека (Аляксандр Мікалаевіч Казека) нарадзіўся 4 жніўня 1958 года ў вёсцы Новы Юзін Кіраўскага раёна. Пасля завяршэння прафесійнай дзейнасці ён доўгія гады працаваў у сферы культуры, а таксама ўзначальваў Магілёўскае абласное аддзяленне Саюза пісьменнікаў Беларусі.
Пісаў як па-беларуску, так і па-руску, аднак менавіта беларуская тэматыка займала важнае месца ў яго творчасці. У вершах і паэмах паэт звяртаўся да вобразаў роднай зямлі, вёскі, прыроды, народных звычаяў, гістарычнай памяці і духоўных каштоўнасцей беларусаў. Яго творы адрозніваліся лірычнасцю, павагай да нацыянальнай культуры і імкненнем захаваць сувязь пакаленняў.
Сярод найбольш вядомых кніг Алеся Казекі — паэтычныя зборнікі «Душы маёй крыніца», «Мелодыя надзеі», «Час сяўбы», а таксама паэмы «Мядуніца» і «Марыйка». Асобныя творы былі прысвечаны трагічным старонкам гісторыі Беларусі, лёсу беларускіх вёсак і захаванню памяці пра мінулае.
Алесь Казека быў не толькі аўтарам кніг, але і актыўным удзельнікам літаратурнага жыцця Магілёўскай вобласці. Ён падтрымліваў маладых аўтараў, удзельнічаў у творчых сустрэчах, літаратурных вечарынах і культурных праектах, папулярызуючы беларускую літаратуру і паэзію.
За сваю дзейнасць быў узнагароджаны медалём Францыска Скарыны.
Смерць Алеся Казекі стала стратай для беларускай літаратуры і культурнага жыцця Магілёўшчыны. Яго паэтычная спадчына, прасякнутая любоўю да Беларусі, роднага слова і народных традыцый, застанецца часткай сучаснай беларускай культуры.
Выказваем шчырыя спачуванні родным, блізкім, сябрам і ўсім, хто ведаў і цаніў творчасць паэта.